Tuilleann buachaill misniúil, 5, bonn as a mháthair a shábháil i gcás éigeandála

BRONNADH gradam speisialta crógachta ar bhuachaill cúig bliana d'aois as Luimneach a chabhraigh le paraimhíochaineoirí a threorú chuig a theach nuair a bhí éigeandáil leighis ag a mháthair.

Bhronn baill den NAS gradam crógachta na Seirbhíse Otharcharr Náisiúnta ar Ben Holland os comhair a thuismitheoirí agus a chairde bródúil as Scoil Naíonán Naomh Mícheál, Cill Dá Lua.

Dé hAoine seo caite, fuair Ben an bonn speisialta ina scoil ó Keith Mullane, príomhoifigeach otharchairr cúnta an Mheán-Iarthair agus Dan New, ard-pharaimhíochaineoir.

Bhí Dan ar dhuine de na paraimhíochaineoirí a tháinig i gcabhair ar Jennie an oíche sin agus dúirt sé go bhféadfadh an toradh a bheith “an-difriúil” mura raibh sé i gceist le gníomhartha mearmhachnaimh Ben.

Ina chónaí sa Chlár lena thuismitheoirí Jennie agus Joe, ghlaoigh an buachaill bródúil as Luimneach otharcharr dá mháthair tar éis di titim ina teach i mí Mheán Fómhair.

Tá "postural orthostatic tachycardia syndrome" (POTS) ar Jennie a bhraitheann meadhránach agus fann, agus is é sin a tharla ar an lá ócáideach sin.

Léim an buachaill beag i mbun gnímh tar éis nach raibh a mháthair comhfhiosach arís agus scairt sé 999 le otharcharr ag teacht 12 nóiméad ina dhiaidh sin.

Thug Ben a sheoladh iomlán don oibreoir éigeandála agus toisc nach raibh uimhir ar bith ag an teach, d’inis sé dath an dorais tosaigh dóibh ina ionad sin.

Dúirt an naíonán sóisear leis an seoltóir go mbraithfeadh a mháthair meadhránach uaireanta ach bhí sé seo difriúil mar ní raibh sé in ann í a dhúiseacht.

Dúirt Jennie: “D’iarr siad air an doras tosaigh a oscailt do na gardaí agus dul chuig a chomharsana le rá go raibh cabhair ag teastáil óna mháthair ach dúirt sé nach bhféadfadh sé an teach a fhágáil mar nach bhfuil sé ceadaithe amach sa dorchadas.”

Nuair a d’fhiafraigh an seoltóir otharcharr do Ben an raibh uimhir theileafóin a athar ar eolas aige dúirt sé nach raibh ach dá gcuirfidís glaoch ar a áit oibre agus “d’iarr siad ar Joe” go n-aimseofaí é.

“Dúirt an tseirbhís otharchairr gurbh é an cineál glao a gheobhfá ó dhuine fásta leis na sonraí a thug sé dóibh,” a dúirt Jennie go bródúil.

“Lig sé na gardaí isteach nuair a tháinig siad agus bhí sé beagán oibrithe suas ag an gcéim sin ach d’inis sé dóibh go socair cad a tharla agus dúirt go raibh na dochtúirí ar a mbealach.”

Dúirt Jennie go raibh Ben beagán cráite i ndiaidh na heachtra agus go raibh imní uirthi faoi dhul ar scoil an Luan dár gcionn ar eagla go gcaithfeadh sé “otharcharr a ghlaoch arís le haghaidh a mhamaí”.

Dúirt an fear ó dhúchas i gcathair Luimnigh nár thuig sí ach an méid a rinne a mac nuair a chonaic sí é ar an stáitse in aice leis na paraimhíochaineoirí.

“Bhí mé an-mhothúchánach. Is nuair a chonaic mé é ina sheasamh in aice leis na daoine fásta seo a thuig mé cé chomh beag is atá sé i ndáiríre!

“D’fhéadfadh an toradh a bheith iomlán difriúil. Níor thuig mé ach gur shábháil sé mé i ndáiríre.”

Dúirt an tSeirbhís Náisiúnta Otharcharranna go raibh lúcháir orthu go raibh an fadradharc ag an mbuachaill beag gníomhú agus gur theastaigh uathu é sin a aithint leis an ngradam crógachta.